Raymond Troch

Portret van een actieve makker 

“Onrecht kan ik niet uitstaan.”, aldus Raymond Troch. Raymond is een van de actiefotografen van Makkers. Een bescheiden man die niet snel opgeeft. Fotografie, zijn grootste passie, gebruikt hij om vanuit het perspectief van een rolstoelgebruiker problemen zichtbaar te maken. Met name bij acties van Makkers Unlimited maar ook bij de SP.

“Onrecht kan ik niet uitstaan. Ongelijke behandeling als het gaat om beperkingen. Ik vind het moeilijk om beperkingen te accepteren. Niet om wat ik niet kan. Ik zit nu eenmaal in een rolstoel en ik kan niet kan lopen. Maar wat ik niet kan accepteren is als er aanpassingen zijn en je mag er geen gebruik van maken. Je kunt er een beperking mee uitschakelen en toch krijg je die voorziening niet, of na jaren van strijden. Bijvoorbeeld een rolstoel met sta-functie of een hulphond.”

“Ik kwam in contact met Makkers via de Supportbeurs een paar jaar terug. We maakten een praatje en van het een kwam het ander. Makkers is belangrijk. We brengen problemen in beeld. Dat is beter dan alleen maar praten, praten, praten.
Fotografie speelt een belangrijke rol daarbij. Ik laat dingen zien vanuit het perspectief van de rolstoelgebruiker. Je hebt een ander standpunt dan iemand die staand fotografeert. Dat maakt duidelijker waar de problemen zitten. Zo zie je dingen, die je lopend over het hoofd niet ziet. Het leidt tot meer begrip en inzicht.”

“Actie voeren doe je niet alleen voor jezelf. Ik wil ook wat voor anderen betekenen. Daarom zit ik ook in de cliëntenraad van een activiteitencentrum en in allerlei werkgroepen. Dat geeft zin aan mijn handicap.
Mijn laatste actie was in Wychen. De binnenstad gaat binnenkort op de schop. Als ‘toegankelijkheidspolitie’ wilden we zorgen dat men in de plannen rekening houdt met mensen met beperkingen. Ik ben trots op de foto’s die ik maakte van de bijna omkiepende wethouder in zijn rolstoel. Die foto hebben we later opgestuurd. Zo blijft hij zich de problemen van mensen in rolstoelen altijd herinneren.”

“Fotograferen vanuit een rolstoel is voor mij geen probleem. Ik heb geleerd om de nadelen van de stoel in voordelen om te buigen. Ik gebruik geen statief met drie poten, maar met twee poten. Die zet ik op de voetsteunen van de rolstoel. Zo heb ik een stabiel beeld en ik kan zelfs meebewegen met mensen die lopen. Ook gebruik ik de armsteunen van mijn stoel voor en de spiegel als statief.
Het belangrijkste daarbij is dat je een camera kiest die goed en stabiel in de hand ligt. Ik werk zelf met een spiegelreflex. Die camera is zeker niet te licht, anders dan veel gewone kleinbeeldcamera’s, en je drukt af en de foto is direct gemaakt. Die snelheid is voor mijn soort foto’s het beste. Het gaat bij actiefotografie niet om de mooiste foto’s, maar om het sterkste beeld.”

“Wanneer ik blij ben met mijn handicap? Het is misschien wat gek, maar dat is als ik naar de kerk ga. Vroeger had ik altijd gigantische rugklachten van de harde kerkbanken. Nu neem ik mijn eigen stoel mee.”

“Ik ga nu beginnen aan Baantjer: De Cock met ce-o-ce-ka. Het laatste boek wat ik luisterde was ‘Sprong in het heelal’, een sciencefiction hoorspel. Boeken zijn er voor ontspanning. Geen zware kost, maar gewoon lekker lezen.”