Koen van Venetië

Portret van een actieve Makker

“Ik ben geen actievoerder. Maar bij Makkers kan ik mij ook op een andere manier inzetten voor toegankelijkheid en een goed gehandicaptenbeleid.”

Koen van Venetië is actief vrijwilliger bij de stichting Voorall in Den Haag. Via een vriendin raakte hij betrokken bij Makkers Unlimited. Daar hielp hij bij het bouwen van de nieuwe website.

“Door een verkeersongeval ben ik gehandicapt geraakt. Ik lag zeven weken in coma en daarna functioneerde ik op sommige terreinen wat minder. Ik heb motorische beperkingen, zie soms dubbel en mijn korte termijngeheugen is wat minder. Ik heb alles gedaan om aan werk te komen. Vijf jaar probeerde ik als chemisch analist aan de slag te komen. Daarna ben ik via de ziektewet weer in de Wajong gekomen. Maar om dat allemaal voor elkaar te krijgen, om echt van mijn rechten gebruik te kunnen maken, heb ik wel een advocaat moeten inschakelen.”

“Geen werk betekent niet dat ik thuis achter de geraniums zit. Ik ben vrijwilliger bij de stichting Voorall. Voorall komt in Den Haag op voor de belangen van mensen met een handicap. Daarnaast onderhoud ik een aantal websites. Vrijwilligerswerk is voor mij een goed en volwaardig alternatief voor werk.”

“Ik kwam in contact met Makkers tijdens de Supportbeurs. Ik ben niet iemand die actie gaat voeren. Ik zet mij liever op een andere manier in voor toegankelijkheid en een goed gehandicaptenbeleid. Ik neem zelf contact op met de wethouder of het Kamerlid dat over die zaken gaat. Dat blijkt veel effectiever. Ik heb goede contacten bij de PvdA en de SP.
Maar acties kunnen wel helpen. Het is toch van de gekke dat rolstoelers niet spontaan kunnen reizen met het openbaar vervoer? Bijvoorbeeld wanneer het ineens mooi weer wordt dat ze dat allemaal ver van te voren hadden moeten regelen. Daarom werk ik op een andere manier mee aan Makkers. Mijn eerste klus was de nieuwe website. Mijn taak was het toevoegen van nieuwe informatie: een leuke maar intensieve klus!”

“Op mijn nachtkastje? Met al dat vrijwilligerswerk blijft er maar weinig tijd over voor andere dingen, bijvoorbeeld lezen. Ik vind dat eigenlijk best jammer. Er zijn best veel boeken die ik nog wel zou willen lezen.”