Dédé Siemons

Portret van een actieve makker

“Ik ben een doodnormaal mens maar gewoon iets strijdlustiger….”

Dédé is al meerdere jaren actief als Makker maar eigenlijk was zij al aan het makkeren toen Makkers Unlimited nog niet eens bestond. In 1978 werd Dédé afgekeurd in verband met haar toenemende reumaklachten. Als alleenstaande moeder met 2 kinderen had zij bij de pakken neer kunnen gaan zitten maar dat is aan Dédé niet besteedt. Zoals zij zelf zegt; “Er moeten nu eenmaal dingen gebeuren voor mensen met een minimum inkomen, chronisch zieken en gehandicapten. Ik vind het leuk en helaas is het nog steeds echt nodig”. Inmiddels is Dédé een actieve oudere van 66 jaar en zij is nu nog net zo actief met dit onderwerp bezig als 30 jaar geleden.

Na jaren in Arnhem te hebben gewoond is Hilversum sinds kort haar nieuwe woonplaats. Hier woont haar dochter met 3 van haar 4 kleinkinderen. Naast strijden voor misstanden, haar politieke activiteiten en haar deelname in de werkgroep armoede en belastingen van de CG-Raad zijn haar kleinkinderen een belangrijk onderdeel van haar leven.

Veel mensen zien drempels, maar Dédé meent dat je met de juiste hulpmiddelen en creatieve oplossingen heel ver kan komen. “Ik word allergisch van mensen die alleen problemen zien. Denk in oplossingen!” Actie voeren met Makkers vindt zij daarom zo leuk. “De onderlinge sfeer bij acties is altijd positief. Je beperking tijdens een actie op een ludieke en positieve manier als voorbeeld gebruiken. Dit in plaats van de negatieve kanten ervan te belichten waardoor ‘normale’ mensen een nieuwe blik op het leven krijgen”. Dédé heeft al aan meerdere actie meegewerkt zoals bijvoorbeeld de McDonald’s toiletactie, de Trottoiraanpassingsactie in Nijmegen en recentelijk de loopfiets actie bij de Nederlandse Spoorwegen. De komende 25 jaar wil zij graag blijven strijden met Makkers als haar lichaam dat toestaat.

“Sommige mensen denken dat je leven voorbij is als je in een rolstoel belandt, maar het is echt niet het einde van de wereld. Als je eenmaal gewend bent is het leven nog steeds heel mooi. Dit klinkt misschien heel heilig, maar het is gewoon de waarheid”. Zoals gister toen haar kleindochter graag opgetild wilde worden. Haar kleindochter zei toen zelf: “Maar oma dat kan jij niet. Mijn papa kan dat wel. Maar ik vind je nog steeds heel lief hoor, oma”. “Prachtig toch! Kinderen spreken altijd de waarheid”. Naast kleinkinderen vindt Dédé lezen een heerlijke afleiding. Op dit moment leest zij een spannende thriller over een seriemoordenaar van Brenda Novak. Alleen in bed wordt er niet gelezen want dan komt ze niet meer aan slapen toe. Er moet natuurlijk wel genoeg energie overblijven om voor ‘haar doelgroep’ op te komen….