Cailin Kuit

Portret van een actieve makker

Groepen mensen met handicaps reisden tegelijkertijd vanuit het hele land met de trein naar Utrecht. Een actie gecoördineerd door Makkers Unlimited om te laten zien tegen welke problemen je aanloopt in je rolstoel.

Cailin Kuit is medeorganisator en woordvoerder van de actie ‘Ieder zijn trein’. “Het was een leuke actie, met een goede sfeer. Niet alleen rolstoelgebruikers, maar ook blinden en slechtzienden deden mee. De NS heeft plannen voor het verbeteren van de situatie voor mensen met visuele handicaps. Maar vooral voor rolstoelgebruikers zal het nog lang duren voor ze zelfstandig kunnen reizen. Hierin trekken we samen op.”

“Ik ben altijd gedreven geweest als het gaat om mijn rechten en die van andere mensen met een handicap. Begin jaren ’80 was ik al bij Jopla betrokken. Ook toen voerden we toegankelijkheidsacties. Alleen was het in die tijd wel wat agressiever dan nu. Nu was de sfeer wel strijdbaar maar zeker niet grimmig. Ik denk dat je meer succes hebt als je sympathie kweekt. Je moet mensen achter je krijgen, ook mensen die geen handicap hebben.”

“Van verschillende plaatsen in het land zijn mensen naar Utrecht gereisd. Op het hoofdkantoor van de NS spraken we met de directie. We maakten duidelijk dat het nergens op slaat dat je niet zelfstandig per spoor kunt reizen. We lieten zien dat de situatie per gemeente verschilt. Vaak willen de NS-mensen best, maar soms kom je het perron gewoon niet op. Of er is geen assistentie om je de trein in te helpen. Al die ervaringen brachten we naar Utrecht. Bijzonder was ook dat er veel lokale en landelijke politici bij de actie betrokken waren. Ze reisden mee en ze waren bij het gesprek met de NS. Dat gaf de actie van lokale platforms extra gewicht.”

“Ik ben zelf voor een groot deel rolstoelafhankelijk. Ik heb een druk bestaan, maar mijn handicap maakt dat soms onmogelijk. Ik wil niet alles vooraf hoeven te plannen. Ik wil gewoon in kunnen stappen, als ik er zin in heb. Ik wil ook niet dat iedereen bij de NS weet waar ik heen ga. Ik wil anoniem kunnen reizen en niet altijd vriendelijk hoeven te zijn tegen de mensen van wie ik afhankelijk ben.”

“In deze actie stonden de handicaps van de actievoerders centraal. Iedereen reisde gewoon zelf, net als anders. We maakten het alleen ingewikkelder voor de NS doordat we allemaal tegelijk in Utrecht aan wilden komen. En toen bleek ook dat ze geen gebouw hadden waar onze groep rolstoelers makkelijk naar binnen kon. We gebruikten onze handicaps ook in het boekje met ervaringsverhalen. Daarin kwam iedereen aan bod. Ook met dat boekje lieten we zien dat het gaat om meer dan alleen rolstoelgebruikers.”

“Op mijn nachtkastje heb ik een Startrek-boek liggen. Daar lees ik zo nu en dan een hoofdstuk uit. Ik ben al jaren Startrek-fan. Ik ga ook naar Conventies en ontmoet daar fans en acteurs. Elke keer is dat weer een feest, al verkleed ik me niet. Het boek dat ik nu lees, is gebaseerd op de film ‘The Next Generation’, een verdieping van de relatie tussen een first-officer en een ship-counselor. Het gaat over de verschillen en overeenkomsten tussen twee culturen van aliens. Heel herkenbaar voor wat er nu in de wereld gebeurt. Iedereen zou dit moeten lezen.”

“Ik ben geen probleem-denker. Ik denk in oplossingen. Ik ben over het algemeen helemaal niet ontevreden over mijn leven. Mijn handicap hoort daar gewoon bij. Ik ben zoals ik ben en probeer alles eruit te halen. Maar als ik op reis ben en het lukt me om op allerlei onherbergzame plekken te komen, dan voel ik me wel trots. Dan denk ik ‘Dat heb ik toch maar mooi bereikt!’”

Wil je meer weten van Cailin? Lees dan verder op >> www.eenhelderlicht.com