Een pretpark is te duur voor een gehandicapte

‘Meedoen aan de maatschappij’, een zogeheten recht voor iedereen, is voor gehandicapten vaak onbetaalbaar. Belangen-organisaties pleiten daarom voor verbetering van de inkomens-positie van gehandicapten. Kamerleden gingen gisteren op werkbezoek bij Zorgcentrum
’s Heeren Loo te Ermelo.

door onze redacteur
Hans Hopman

ERMELO – Frank en Bea bedienen bijna de hele week klanten in het Theehuis, een dagbestedingsplaats onder het dak van de Opstandingskerk in Ermelo. De twee jonge verstandelijk-gehandicapte bewoners van Zorgcentrum ’s Heeren Loo verdienen daarmee 18 euro per maand, bovenop hun al net zo karige Wajong-uitkering. Frank kan er zijn boodschappen – 35 euro per week – net mee doen. Wil hij naar de bioscoop, dan moet hij daar volgens eigen zeggen ,,een tijd voor sparen’’. Een begeleide vakantie zit er niet in voor hem. Gelukkig heeft de inwoner van Nijkerk goede vrienden die hem een midweek meenemen naar pretpark Slagharen of een weekend in Kootwijk.

Hetzelfde geldt voor Bea uit Harderwijk. De enige luxe die ze zich kan permitteren is voetbaltraining op dinsdag en een abonnement op een blad over paarden. ,,Dat is het enige wat ik heb.’’ Zij is in het gelukkige bezit van zeven betrokken zussen. Die namen haar onlangs mee voor een dagje Amsterdam. ,,En vorig jaar ging ik met m’n zus naar Portugal.’’ Haar vader betaalde de helft. Maar lang niet iedereen heeft zulke relaties.

Ramon, ook een bewoner met een Wajong-uitkerking, vertelt dat hij er niet van kan rondkomen. De jongeman houdt van gamen op zijn mobieltje en muziek luisteren. Hij zou wel op een vechtsport willen, maar dat is te duur. Als hij zijn verhaal heeft gedaan, gaan snel de oordopjes van zijn mobieltje weer in.

Frank, Bea en Ramon stellen hun situatie positiever voor dan die in werkelijkheid is, zegt directeur Wim Drooger van het Platform VG, een organisatie die de collectieve belangen behartigt van mensen met een verstandelijke beperking. ,,Ze hebben ook hun trots.’’ Maar bewoners van een AWBZ-instelling kunnen volgens hem zonder hulp van goede relaties het hoofd niet boven water houden.

Kamerleden van PvdA, VVD en SP en een SGP-beleidsmedewerker waren gisteren op werkbezoek bij ’s Heeren Loo in Ermelo. Het werkbezoek was georganiseerd door de Chronisch zieken en Gehandicapten Raad (CG-Raad) en het Platform VG.

Mensen die uitsluitend zak- en kleedgeld krijgen, hebben het minst vrij te besteden naast onvermijdbare uitgaven als voedsel en kleding: 26 euro per maand, laten de twee organisaties weten. Iemand met een Wajong-uitkering heeft het ietsje beter, volgens Marijke Hempenius van de CG-Raad. Ze is het oneens met minister Donner die onlangs stelde dat het zak- en kleedgeld voldoende is om ,,de noodzakelijke uitgaven’’ te betalen.

Het zijn onder andere de hoge bewonersbijdragen die de gehandicapten de das omdoen, bijvoorbeeld voor was, administratie of versnaperingen. Terwijl het inkomen niet is meegegroeid.

,,Voor de bewonersbijdragen die instellingen vragen, moeten normbedragen en inkomensafhankelijke maxima worden vastgesteld’’, is de boodschap na afloop van het werkbezoek. Ook de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) moet ,,volledig toegankelijk’’ worden voor bewoners van AWBZ-instellingen, krijgen de politici mee.

Verveling

Ouder Piet Buitenhuis uit Nijkerk legt een financieel plaatje over met betrekking tot zijn dove dochter. Hij komt uit op een negatief saldo van 1224 euro per jaar.

Iemand uit de zaal merkt op de belastingteruggave te missen. En weer een ander stelt dat hij nog recht heeft op een teruggave uit een ander potje, namelijk 1500 euro. Buitenhuis toont zich verrast over dit lichtpuntje.

’s Heeren Loo-directeur L. Helwig-Nazarowa sluit het werkbezoek af door te wijzen op het aspect verveling, wanneer het haar cliënten aan middelen ontbreekt om dingen te kunnen doen die ze leuk vinden. Zoals pianoles nemen, als iemand muzikaal blijkt. Ze weet ook van gehandicapten die op zondag drie kerkdiensten bezoeken, om de verveling te ontvluchten.

Ramon, de jongen die op deze dag zijn inkomensplaatje mocht toelichten, is misschien een nog betere illustratie. Rond lunchtijd heeft hij zich met zijn mobieltje buiten op een muurtje genesteld. ’s Middags aan het slot van het werkbezoek zit hij er nog steeds op te gamen.