Verslag - Over de grenzen heen -

11-juli 2007

Lees hier het uitgebreide verslag (.doc)

Ervaringen van de deelnemers aan de expeditie ‘Over de grenzen heen’ bij het gebruik van bus, trein en andere vervoermiddelen in Gelderland:

Positief van het openbaar vervoer is dat je weet waar je aan toe bent. Anders dan met de Regiotaxi, kan een reguliere buschauffeur niet een kwartier vroeger of later aankomen dan het afgesproken tijdstip.
Maar de chauffeur van de Regiotaxi heeft wel tijd om assistentie te verlenen, bijvoorbeeld bij het instappen van iemand die wat langzamer is of bij mensen met veel boodschappen of bagage. Tijdens de expeditie misten we deze vorm van klantvriendelijkheid.

Probleem van het openbaar vervoer is dat lang niet alle vervoersmiddelen toegankelijk zijn. Een van de expeditieteams is vast komen te zitten in Wageningen en heeft daar besloten om de expeditie voortijdig te beëindigen. Het perron was niet toegankelijk. De bus wel, maar de hellingbaan kon niet vastgezet worden. Omdat het perron te laag was, zou de hellingbaan te stijl worden. De deelnemers zijn met de taxi naar huis gegaan. Een ander team strand in Terborg. Ondanks een eerdere toezegging bleek ook daar het vervoer niet toegankelijk te zijn.
Een derde team werd geconfronteerd met het gegeven dat een deelnemer met scootmobiel wel met Arriva mocht reizen, maar dat een aansluitende rit met Connexion niet mocht. Hij is op eigen gelegenheid naar huis gegaan en niet naar het einddoel, het Provinciehuis in Arnhem.

Dat doet de deur dicht!
Op busstation Doetinchem was een team bezig in te stappen. Een van de rolstoelers was aan boord geholpen door zijn makkers, toen de deuren van sloten en de trein vertrok. De andere teamleden bleven achter op het perron, evenals mensen van een aantal andere groepen die samen wilden reizen.

Niet luisteren
Mensen met verstandelijke beperkingen hebben soms het gevoel dat er door de chauffeur niet naar hun geluisterd wordt. “Wij worden niet serieus genomen als we iets vragen.”

Geen bus
Een van de teams wilde vanaf Arnhem met de bus richting Doetinchem en Aalten. Zij hebben drie bussen voorbij moeten laten gaan omdat ze daar niet in konden. Uiteindelijk zijn ze naar het station gegaan om daar de trein naar Doetinchem te nemen – met de bus zouden ze zeker niet op hun keerpunt zijn gekomen.

Wachten
Het team dat vanuit Tiel naar Wageningen met de bus zou reizen, was met moeite uiteindelijk toch op Wageningen busstation aangekomen. Daar bleek men twee uur te moeten wachten op een aansluitende aangepaste bus.

Een ander team meldde waarschijnlijk een uur te moeten wachten op een aansluitende aangepaste bus naar Arnhem.

Klapplanken
Bussen hebben oprijplanken waarover een rolstoel naar binnen kan rijden: deze moet handmatig geopend worden, maar de chauffeur mag formeel niet van zijn plaats.

Het team dat van Doetinchem naar Arnhem reisde bleek uiteindelijk toch een rolstoeltoegankelijke bus gevonden te hebben. Het ging om een bus met een oprijplank.
Om die plank vast te kunnen zetten is een pin nodig en de chauffeur beschikte helaas niet over de pin. Hij merkte overigens op dat het de eerste keer in zijn hele chauffeursbestaan was dat er mensen in rolstoelen mee wilden rijden.
Het expeditieteam is naar een andere bus gegaan om te vragen of ze daar een pin zouden kunnen lenen. Die chauffeur vertelde dat de plank gewoon uitgeklapt kon worden en dat het ook zonder pin zou kunnen.
Zo is men de bus ingekomen, maar de expeditieleden vonden het wel onveilig.

Haltes omroepen
Haltes worden in de bus lang niet altijd omgeroepen. Dat maakt het zeker voor mensen met visuele beperkingen lastig om te weten dat hun bestemming nadert en dat zij zich klaar moeten maken om de bus te verlaten.
Vaak, met name in de treinen, is het onverstaanbaar wat er wordt omgeroepen.

In de Syntus-trein worden alle haltes omgeroepen. Ook is er een lichtkrant in de coupé waarop de halte informatie te lezen is.

In veel bussen is geen speciale verlichting, zodat mensen met visuele beperkingen zich moeilijk kunnen oriënteren.

De bus van Wageningen naar Arnhem was helemaal niet aangepast, dus ook niet aan blinden en slechtzienden. Er werd niets omgeroepen.

Veiligheid
Er is bij reizigers en bij chauffeurs onzekerheid over veiligheid en het vastzetten van rolstoelen en scootmobielen.

Het team van Doetinchem naar Arnhem zat nog niet op z’n plaats toen de bus al weg reed. In de bus was wel één gereserveerde rolstoelplek, maar geen van de deelnemers in rolstoelen was veilig vastgemaakt. Er waren ook geen handgrepen. Men hield zijn hart vast wat er zou gebeuren als de bus een noodstop zou moeten maken.

Bus 5989 van het Arriva streekvervoer was toegankelijk, constateerde het expeditieteam onderweg naar Wageningen. De klep (oprijplank) werkte goed.
Afstempelen moet voor in de bus, dus niet bij de ingang met de klep. Dat is lastig voor mensen in rolstoelen.
Er wordt niet omgeroepen, er zijn geen vastzetriemen en geen steunplaat (achterplaat) en er is officieel maar één rolstoelplaats. De chauffeur vond het goed dat de andere mensen ook mee reden. Het is vriendelijk maar blijft onveilig.

Van perron naar vervoermiddel
De grote stap die je moet zetten van perron naar trein is voor veel mensen lastig of zelfs gevaarlijk of onhaalbaar. Anderen vinden de diepte die je dan ziet, eng.

Het Syntus-treintje heeft een aangepast treinstel en een gelijkvloerse overstap van perron naar trein. Alleen het gat tussen trein en perron is erg groot. Om die stap te kunnen maken, moet je planken bestellen. Dat kan niet met een elektrische rolstoel. Het is de vraag of het met andere rolstoelen wel lukt, omdat de deuren erg snel, automatisch sluiten.

Op het station in Arnhem bleek de verkregen informatie over verlaagde treinen te kloppen. De trein die voor reed was inderdaad toegankelijk.
Alleen de stationsvloer was te laag. Zo was het toch nog een groot probleem om de trein in te komen.

Het team in Terborg bleek eveneens met de rolstoel de trein niet in of uit te kunnen. Syntus gaf bij het voorbereiden aan dat deze lijn (dit perron) wel toegankelijk zou zijn. Het team heeft Valys gebeld en gaat dus niet meer met het geplande openbaar vervoer naar Arnhem.

Wat mag mee?
In de Arriva bus naar Wageningen bleek de scootmobiel van één van de deelnemers mee te kunnen. Ook rolstoelen konden gewoon mee. In de aansluitende bus van Connexion naar Arnhem, mocht de scootmobiel niet meer meereizen. En ook de rolstoel moest buiten blijven staan.

• Lees hier het uitgebreide verslag (.doc)
  

Verslag wethouder - Over de grenzen heen -

Ervaringen van deelnemers aan de expeditie 'Over de grenzen heen'
Lees meer...

De routes - Over de grenzen heen

Overzicht van de routes van de verschillende expedities
Lees meer...

Gelderland - Over de grenzen heen - pers

Pers over de expeditie "Over de grenzen heen"
Lees meer...

Aankondiging - Over de grenzen heen - 11-juli 200...

Aankondiging van de expedities 'Over de grenzen heen'
Lees meer...

Fotoverslag - Over de grenzen heen -

Fotoverslag van verschillende expedities
Lees meer...